SPRAWDŹ POCHODZENIE I MARKĘ

       Wpisz Numer VIN

Sprawdzenie VIN Honda


Honda Motor Co. Ltd. to japońska korporacja publiczna, znana przede wszystkim jako producent samochodów, motocykli i sprzętu elektrycznego. Honda jest największym na świecie producentem motocykli od 1959 roku, a także największego na świecie producentem silników spalinowych (produkując ponad 14 milionów silników spalinowych rocznie). W 2001 roku Honda stała się drugim największym japońskim producentem samochodów. W 2011 roku Honda była ósmym największym producentem samochodów na świecie, za General Motors, Volkswagen Group, Toyota, Hyundai Motor Group, Ford, Nissan i PSA. Honda była pierwszym producentem samochodów japońskich, który wydał specjalną luksusową markę Acura (w 1986 roku). Oprócz swoich podstawowych produkcji samochodowych i motocyklowych, Honda wytwarza również między innymi maszyny ogrodnicze, silniki morskie, skutery wodne i generatory prądu. Od roku 1986 Honda była zaangażowana w badania sztucznej inteligencji oraz robotyki. W 2000 roku przedsiębiorstwo wydało robota ASIMO. Firma ma również udział w przemyśle lotniczym, produkując silniki GE Honda Aero (w 2004 roku) oraz Honda HA-420 HondaJet (których produkcja rozpoczęła się w 2012 roku). Honda ma trzy firmy współpracujące w Chinach: (Honda China, Dongfeng Honda i Guangqi Honda). W 2013 roku Honda zainwestowała około 5,7% (6,8 mld USD) swoich przychodów w badania i rozwój. Również w 2013 roku Honda stała się pierwszym japońskim producentem samochodów, który jest eksportowany ze Stanów Zjednoczonych (eksport pojazdów Honda i Acura wynosi 108 705 sztuk, podczas gdy importowanych jest tylko 88357 jednostek.


Historia.


Jako młody człowiek, założyciel Hondy, Soichiro Honda, był związany z przemysłem motoryzacyjnym. Pracował jako mechanik w garażu Art Shokai, gdzie dostrajał samochody, które miały wystąpić w wyścigach. W 1937 roku z dofinansowaniem pochodzącym od jego znajomego, Kato Shichirō, Honda założył Tokai Seiki (Eastern Sea Precision Machine Company), aby produkować pierścienie tłokowe, wykorzystywane w garażu Art Shokai. Po początkowych niepowodzeniach, Tokai Seiki wygrał kontrakt na dostawę pierścieni tłokowych dla Toyoty, ale stracił go ze względu na niską jakość swoich wczesnych produktów. Po ukończeniu szkoły inżynierskiej bez dyplomu, młodzieniec zwiedzał fabryki samochodów rozlokowane wokół Japonii, aby lepiej zrozumieć proces kontroli jakości przeprowadzany przez Toyotę. Do roku 1941 Honda był w stanie wprowadzić do masowej produkcji swój udoskonalony system pierścieni tłokowych. Oznaczało to spore ułatwienie dla Toyoty, dzięki pomocy zautomatyzowanego w sporej części procesu, przy którym mogli być zatrudniani w czasie wojny nawet niewykwalifikowani robotnicy. Tokai Seiki umieszczono na początku II wojny światowej pod kontrolą Ministerstwa Handlu i Przemysłu (po roku 1943 zwanego Ministerstwem Amunicji), a Soichiro Honda został zdegradowany z przewodniczącego do roli starszego dyrektora zarządzającego. Po tych zmianach Toyota uzyskała 40% udziałów w firmie Honda. Honda wspomagała również wysiłek wojenny, pomagając innym firmom w automatyzacji produkcji wojskowych śmigieł lotniczych. Relacje Hondy z personelem Toyoty, Nakajimy i japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej będą pełnić znaczącą rolę w okresie powojennym. Atak bombowy US B-29 w 1944 roku zniszczył Yamashita, zakład firmy Tokai Seiki. Produkcja załamała się w 1945 roku w wyniku trzęsienia ziemi, a Soichiro Honda sprzedał po wojnie uratowane resztki firmy Toyocie za kwotę 450 000 jenów, wykorzystując przy tym wpływy z Honda Research Institute.


W październiku 1946 roku personel techniczny złożony z 12 mężczyzn pracujących w 16 m2 szopie, budował i sprzedawał improwizowane rowery motorowe, przy użyciu 500 50 dwusuwowych generatorów silników Tohatsu cc, pochodzących z wojennej nadwyżki radiowej. Gdy zabrakło silników, Honda rozpoczęła budowę własnej kopii silnika Tohatsu i dostarczanie jej klientom. To był model Honda, nazywany Bata Bata, ze względu na wykonany dźwięk silnika. W 1949 roku Instytut Techniczny Honda został zlikwidowany za kwotę 1 000 000 jenów, lub około 5000 współczesnych dolarów amerykańskich. Środki te zostały wykorzystane do połączenia i utworzenia Honda Motor Co. Ltd.


W tym samym czasie Honda zatrudnił znanych inżynierów, Kihachiro Kawashima i Takeo Fujisawa, którzy dostarczyli firmie niezbędnych do biznesu i marketingu narzędzi w celu uzupełnienia wiedzy technicznej Soichiro Hondy. Bliskie partnerstwo między Soichiro Honda i Fujisawa trwało aż do rozstania współpracowników w październiku 1973 roku.


Pierwszy kompletny motocykl, którego zarówno ramę, jak i silnik wykonał zakład przez Hondy, było Model D z roku 1949, pierwszy pojazd Honde z nazwą Dream. Honda Motor Company w krótkim czasie wzrosła w siłę, by w efekcie stać się największym na świecie producentem motocykli przez.


Pierwszym samochodem produkcji Hondy była ciężarówka T360. Był to mini pick-up, który trafił do sprzedaży w sierpniu 1963 roku. Model był zasilany małym i prostym silnikiem benzynowym 356-cc. Pojazd został sklasyfikowana do tańszej grupy podatkowej, podobnie jak samochód Kei.


Pierwszy samochodem produkcji Hondy był samochód sportowy S500, które produkcja rozpoczęła się od modelu T360 w październiku 1963. Jego łańcuchowe napędzane tylne koła wskazywały wyraźnie na pochodzenie samochodu od linii motocykli Hondy. W ciągu najbliższych kilku lat, Honda pracowała nad rozszerzeniem linii swoich produktów i zwiększenie zakresu działalności i eksportu do wielu krajów na całym świecie. W 1986 roku Honda wprowadziła do rynku amerykańskiego udaną marki Acura, próbując tym samym zdobyć grunt na rynku pojazdów luksusowych. Rok 1991 zaowocował wprowadzeniem supersamochodu Honda NSX – pierwszego pojazdu w całości wykonanego z aluminium, który zawierał silnik V6 ze zmienną zaworu o połowie czasu.


Następcą CEO Tadashi Kume został Nobuhiko Kawamot. W 1990 roku został wybrany Kawamoto Shoichiro Irimajiri, który nadzorował pomyślne utworzenie projektu Honda of America Manufacturing Inc. w Marysville w stanie Ohio. Zarówno Kawamoto, jak i Irimajiri, wspólnie prowadzili przyjazną rywalizację w Hondzie. Irimajiri był jednak zrezygnować ze stanowiska w 1992 roku z powodu problemów zdrowotnych. Po śmierci Soichiro Honda i odejściu Irimajiri, Honda szybko znalazła się na korzystnej pozycji do wyprzedzenia w rozwoju produktów innych japońskich marek samochodowych. Firma została jednak złamana przez boom pojazdów użytkowych, ciężarówek i aut sportowych z 1990 roku. Wszystkie te czynniki poważnie wpłynęły na rentowność firmy. Japońskie media podały w 1992 i 1993, że Honda miała poważne ryzyko niechcianego przejęcia jej przez Mitsubishi Motors, który był w tym czasie największym producentem samochodów, czerpiącym zyski z jego bardzo udanych modeli Pajero i Diamante.


Kawamoto działał jednak szybko w celu zmiany kultury korporacyjnej Hondy, Odbywało się to poprzez gwałtowny rozwój szerszej gamy produktów, który doprowadził na przykład do powstania pojazdów rekreacyjnych, takich jak Odyssey i CR-V, oraz przemiany w zakresie niektórych wersji sedan i coupe, które były popularne wśród inżynierów Hondy, ale nie odpowiadały na zapotrzebowanie społeczeństwa. Honda przyszła jednak najbardziej szokujące zmiany w czasie, kiedy po sezonie 1992 Kawamoto zakończył startowanie Hondy w Formule 1, powołując się na koszty związane z groźbą przejęcia firmy przez Mitsubishi, a także z powodu dążenia do stworzenia wizerunku firmy bardziej przyjaznego dla środowiska. Później, w 1995 roku, pojawił się sektor ​​Honda Aircraft Company, mający na celu produkcję samolotów odrzutowych pod nazwą Honda.


Profil firmy i podziały.


Siedziba firmy Honda znajduje się w Japonii – w Minato na terenie Tokio. Firma obraca akcjami na giełdzie w Tokio i w Nowym Jorku (na New York Stock Exchange), jak również na giełdach wymiany w Osace, Nagoi, Sapporo, Kioto, Fukuoka, Londynie, Paryżu i Szwajcarii.


Firma posiada swoje zakłady montażowe na całym świecie. Fabryki te są zlokalizowane w Chinach, USA, Pakistanie, Kanadzie, Anglii, Japonii, Belgii, Brazylii, Meksyku, Nowej Zelandii, Malezji, Indonezji, Indiach, Filipinach, Tajlandii, Wietnamie, Turcji, Tajwanie, Peru i Argentynie. W lipcu 2010 roku 89% samochodów Honda i Acura sprzedawanych w Stanach Zjednoczonych powstało w zakładach firmy w Ameryce Północnej (w porównaniu z wynikiem 82,2%, uzyskanym rok wcześniej). Pozwala to na ochronę zysków od 15 lat z wyprzedzeniem jena w stosunku do dolara.


Dane na temat firmy Honda w kategorii sprzedaży netto i pozostałych przychodów operacyjnych w poszczególnych regionach geograficznych w 2007 roku (podział na region geograficzny i ogólny przychód, wyrażony w milionach jenów):


Amerykański oddział Honda Motor Company ma swoją siedzibę w Torrance w Kalifornii. Honda Racing Corporation (KPC) jest działem, zajmującym się wyścigowymi motocyklami Hondy. Honda Kanada Inc. jest z kolei siedzibą przedsiębiorstwa ulokowaną w Markham w stanie Ontario. Produkcja w zakładzie Honda Canada Manufacturing odbywa się w Alliston w stanie Ontario. Honda stworzyła także spółki partnerskie na całym świecie (takie, jak na przykład: Honda Siel Cars i Hero Honda Motors w Indiach, w Guangzhou Honda i Dongfeng Honda w Chinach, Boon Siew Honda w Malezji i Honda Atlas w Pakistanie).


W wyniku trzęsienia ziemi w Japonii i tsunami z marca 2011 roku, Honda ogłosiła plany zmniejszenia produkcji w swoich zakładach na terenie Wielkiej Brytanii o połowę. Została przy tym podjęta decyzja o umieszczeniu pracowników na okres dwóch dni w tygodniu w zakładzie w Swindon aż do końca maja, kiedy to producent miał uzyskać źródła dostaw z Japonii. Uważa się, że w tym okresie zostało wyprodukowane około 22 500 samochodów.


Samochody osobowe.


W skład globalnego koncernu Honda wchodzą modele: Fit, Civic, Accord, Insight, CR-V, CR-Z, Legend, dwie wersje Odyssey (jedna z nich tylko dla Ameryki Północnej) i mniejsze pojazdy, sprzedawane na całym świecie. Na początku Honda była zwolennikiem rozwijania swoich pojazdów w celu zaspokojenia różnych potrzeb i rynków na całym świecie. Pojawiały się zatem modele Hondy występujące w zależności od kraju i będące pojazdami sprzedawanymi wyłączne w tym regionie. Oto kilka przykładów: najnowszy minivan Honda Odyssey i Ridgeline, pierwszy lekki pickup Hondy. Oba modele zostały zaprojektowane i skonstruowane głównie na potrzeby rynku w Ameryce Północnej i tam właśnie są produkowane. Innym przykładem ekskluzywnego modelu jest Honda Civic, pięciodrzwiowy hatchback sprzedawany wyłącznie w Europie.


Ambicje produkcji motoryzacyjnej Hondy sięgają do 1963 roku, kiedy pojawiła się Honda T360 – ciężarówka zbudowana z myślą o rynku japońskim. Następnie, w 1963 roku, Honda zaprojektowała dwudrzwiową terenówkę S500. Kolejny model, Honda L700, została wprowadzona przez firmę w 1965 roku. Natomiast pierwszym czterodrzwiowym sedanem Hondy nie był Accord, ale chłodzony powietrzem, czterocylindrowy, benzynowy samochód Honda 1300 z 1969 roku. Szeroką popularność na całym świecie zyskał model Civic hatchback, ale to nie był pierwszy dwudrzwiowy hatchback przedsiębiorstwa. Prekursorskim modelem z nowym typem nadwozia była wcześniejsza Honda N360, kolejny samochód, który został przystosowany do międzynarodowej sprzedaż (tak jak w przypadku chociażby wersji N600). Nowy Civic, który ukazał się w 1972 roku i zastąpił N600, również miał młodsze rodzeństwo – był to chłodzony powietrzem N360.


Honda Life reprezentowała starania Hondy w rywalizacji w segmencie samochodów kei, oferując sedany, samochody dostawcze i małe platformy typu pick-up, projektowane na wspólnej obudowie. Firma miała zdecydowanie nowe i świeże podejście do tych projektów, choć początkowo nie osiągnęły one sukcesu komercyjnego. W pojazdach zastosowano przednie umiejscowienie silnika, dużą przestrzeń ładunkową z płaskim dachem i technologię liftgate, wykorzystując przy tym poprzeczne ustawienie silnika z układem napędowym na przednie koła.


Honda zakorzeniła się w przemyśle motoryzacyjnym w latach ubiegłego stulecia sześćdziesiątych, kiedy produkcję samochodów zdominowali japońscy producenci samochodów, tacy jak Toyota i Nissan. Honda korzystała jednak z innych wzorów i projektów, niż jego główni japońscy konkurenci. Modele Hondy, takie jak MainStay, Accord i Civic, zawsze wykorzystywały układ napędowy na przednie koła, który obecnie jest już tradycją marki Honda. W latach osiemdziesiątych Honda wdrażała również do swoich produktów nowe technologie, obejmujące najpierw wyposażenie opcjonalne, a później stając się standardem (na przykład charakterystyczne hamulce, blokadę prędkości, wspomaganie kierownicy oraz precyzyjny, wielopunktowy wtrysk portu paliwa). To pragnienie, aby być pierwszym i by spróbować nowego podejścia, w oczywisty sposób wiązało się ze stworzeniem pierwszego japońskiego luksusowego samochodu Acura. Ciekawy był również zbudowany z aluminium model Honda NSX, który również wprowadził technologię zmiennych faz rozrządu, nazwaną Honda VTEC. Z kolei modele Civic reprezentują linię kompaktowych samochodów, opracowanych i produkowanych przez Hondę. W Ameryce Północnej Civic jest drugim najdłużej sprzedawanym modelem spośród wszystkich aut japońskiego producenta. Jej wieloletnim rywalem jest tylko Toyota Corolla, wprowadzona w 1968 roku. Model Civic, wraz z Accord i Prelude, składają się na pojazdy Hondy sprzedawane w Ameryce Północnej aż do roku 1990, kiedy wersje tych modeli zostały rozszerzone. Po przejściu kilku zmian technicznych, Honda Civic stała się większa i bardziej elegancka, a obecnie jest modelem zapełniającym szczelinę pomiędzy Fit i Accord. Honda Civic Hybrid jest przykładem hybrydowego pojazdu elektrycznego, który bezpośrednio konkuruje z Toyotą Prius, a także z modelem Insight i CR-Z. W 2008 roku, aby zaspokoić w USA i na rynkach wschodzących popyt na małe samochody i hybrydy, Honda zwiększyła swoją produkcję globalną. Firma wprowadza ciągłe zmiany pośród swoich amerykańskich fabryk, aby utrzymać i zwiększyć produkcję aktualnych samochodów, budując mniej minivanów i samochodów sportowych oraz zmniejszając produkcję aut ciężarowych.


Pierwsze wejście do segmentu nadwozi pickup Honda zanotowała wraz z wypuszczeniem modelu Ridgeline. Pojazd wygrał konkurs „Truck of the Year”, zorganizowany przez magazyn Motor Trend w 2006roku. Również w 2006 roku, Honda wygrała zorganizowany przez ten sam magazyn plebiscyt na „Samochód Roku”, co dało marce rzadkie zaszczyt zdobycia podwójnego zwycięstwa. Dziewiąta generacja Hondy Civic zdobyła również tytuł „Car of the Year” na podstawie badań opinii publicznej, zaprezentowanych przez analizy PakWheels.


Poinformowano, że Honda planuje zwiększyć sprzedaż pojazdów hybrydowych w Japonii do ponad 20% całkowitej sprzedaży pojazdów marki w roku obrotowym 2011 (ma to stanowić wzrost z poziomu 14,8%, uzyskanego w poprzednim roku).


Pięć z dziesięciu najbardziej oszczędnych samochodów w Stanach Zjednoczonych według tamtejszej Agencji Ochrony Środowiska, sklasyfikowanych w latach 1984-2010, pochodzi z zakładów Hondy. Jest to wynik lepszy niż w przypadku jakiejkolwiek innej fabryki samochodów. Na liście znajdują się następujące wersje pojazdów marki Honda:


Motocykle.


Honda jest największym producentem motocykli w Japonii od momentu rozpoczęcia ich montażu w 1955 roku. W szczytowym okresie funkcjonowania firmy w tym sektorze (czyli około roku 1982), Honda produkowała prawie trzy miliony motocykli rocznie. Do roku 2006 liczba ta zmniejszyła się do około 550 000 sztuk, ale wskaźnik nadal utrzymywał się na poziomie wyższym, niż w przypadku trzech największych krajowych konkurentów. W roku 1960, kiedy to Honda była jeszcze małym producentem, zaczęła debiutować na japońskim rynku motocyklowym i rozpoczęła eksport swoich pojazdów do USA. Przy współpracy z agencją reklamową Grey Advertising, Honda stworzyła innowacyjną kampanię marketingową pod hasłem „Możesz spotkać najmilszych ludzi na pojazdach Hondy”. W przeciwieństwie do panujących w Ameryce negatywnych stereotypów o motocyklistach (uważanych za trudnych, antyspołecznych rebeliantów), kampania ta sugerowała, że motocykle Honda dedykowane były zwykłym zjadaczom chleba. Kampania okazała się wielkim sukcesem. Reklamy były wykorzystywane przez trzy lata, a do końca 1963 roku Honda sprzedała 90 000 swoich motocykli.


Na historię Hondy można spoglądać jak na archetyp wejścia nowego, mniejszego producenta na rynek zajęte już przez mocno dominujących zawodników. Historia wejścia japońskiej firmy na rynek, a następnie jej ogromny sukces w USA i na całym świecie, były przedmiotem kontrowersji w nauce. Do wyjaśnienia strategii Hondy oraz przyczyny jej sukcesu zostały użyte rozmaite konkurencyjne wyjaśnienia. Pierwsze z nich zostało sformułowane, gdy w 1975 roku Boston Consulting Group (BCG) na zlecenie rządu Wielkiej Brytanii miał napisać wyjaśniające sprawozdanie na temat „Dlaczego i w jaki sposób brytyjski przemysł motocyklowy został pokonany przez jego japońskiego konkurenta?”. W sprawozdaniu stwierdzono, że japońskie firmy, w tym Honda, starały się o utrzymywanie bardzo wysokiej skali produkcji (konstruując przy tym wiele motocykli), by skorzystać przy okazji ze skali ekonomii i krzywej efektów uczenia się. W tym widziano spadek brytyjskiego przemysłu motocyklowego oraz niepowodzenie brytyjskich menedżerów w inwestowaniu (wyniki były zbyt słabe, aby można było skorzystać z ekonomii skali i zakresu). Drugim wyjaśnieniem była teoria sformułowana w 1984 roku przez Richarda Pascale, który przeprowadził wywiad z kierownictwem Hondy odpowiedzialnym za wejście firmy na rynek USA. W przeciwieństwie do mocno skoncentrowanej strategii niskich kosztów i wysokiej skali (akredytowanie BCG do Hondy), Pascale zauważył, że wejście japońskiej spółki na rynek amerykański było wynikiem "błędu w obliczeniach, szczęśliwego trafu i umiejętności organizacyjnego uczenia się”. Innymi słowy, sukces Hondy miał być spowodowany ciężką pracą pracowników, a nie jakąkolwiek długoterminową strategią. Wstępny plan Hondy po wejściu do USA był skupiony wokół konkurowania w zakresie dużych motocykli (o pojemności około 300 ml). Motocykle Hondy w tej klasie miały jednak problemy z wydajnością i niezawodnością, gdyż jeździły na stosunkowo dużych odległościach po autostradach w USA. Gdy zespół stwierdził, że użycie skuterów w celu poruszania się wokół amerykańskiej bazy w San Francisco przyciągnęło pozytywne zainteresowanie ze strony konsumentów, sprzedaż Super Cub z powrotem wzrosła.


Najnowsza szkoła myślenia o strategii Hondy została wysunięta przez Garyego Hamela i CK Prahalada w 1989 roku. Tworząc koncepcję kluczowych kompetencji Hondy twierdzili oni, że sukces firmy był wynikiem nacisku przywództwa na ​​technologię wewnętrznych silników spalinowych. Można to zaobserwować na przykładzie faktu, iż silniki produkowane dla rowerów wyścigowych Hondy mają wysoki współczynnik mocy do wagi, co było warunkiem znajomości przez projektantów technologii i wiedzy specjalistycznej w zakresie motorowerów. Wejście motocykli Honda na rynek amerykański w 1960 roku służy jako studium przypadku podczas programów nauczaniu w szkołach, przy okazji omawiania najlepszych strategii biznesowych na całym świecie.


Urządzenia energetyczne.


Produkcja w tym sektorze działania firmy rozpoczęła się w 1953 roku wraz ze stworzeniem silnika typu H (przed motocyklem). Urządzenia energetyczne marki Honda osiągnęły rekordową sprzedaż w 2007 roku (z 6,4 mln sprzedanych sztuk). Do 2010 roku (stan na rok fiskalny, kończący się 31 marca) liczba ta spadła do 4,7 mln jednostek. Łączna produkcja urządzeń przekroczyła 85 milionów sztuk (licząc od września 2008 roku).


Silniki.


W roku 2010 silniki Hondy zasilały wszystkie 33 samochody podczas Indianapolis 500. Piąty z rzędu wyścig miał miejsce podczas jazdy na Memorial Day Classic. Należy o tym pamiętać także pomimo faktu, iż wiadomo, że Honda, jako przedsiębiorstwo, nigdy nie zbudowała silnika V8 dla samochodów osobowych. Pod koniec 1990 roku firma odczuwała znaczną presję ze strony swoich amerykańskich dealerów odnośnie wprowadzenia w pojazdach silnika V8 (co można zauważyć na przykład w przypadku modeli SUV i Acuras).


Honda rozpoczęła produkcję silników V8 w połowie 2000 roku. Były one przeznaczone do większych sedanów typu Acura – nowej wersji samochodu sportowego wysokiej klasy NSX (w których wcześniej używano silników DOHC V6 z VTEC, zdolnych osiągnąć wysoką moc). Możliwe stały się przyszłe przedsięwzięcia w zakresie wprowadzenia amerykańskiej pełnowymiarowej ciężarówki i segmentu SUV dla obu marek Acura i Honda, jednak plany te zostały odwołane pod koniec 2008 roku. Jako przyczynę rozwiązania tego projektu, powoływano się warunki środowiskowe i ekonomiczne na całym świecie.


Roboty.


ASIMO jest częścią programu badań i rozwoju robotyki Hondy. Jest jedenastą wz rzędu kolejnych kompilacji, zapoczątkowanych w 1986 roku konstrukcją „Honda E0”, a kontynuowanych przez serie „Honda E” i „Honda P”. ASIMO waży pięćdziesiąt cztery kilogramy i ma 130 centymetrów wzrostu. Robot przypomina małego astronautę – ma na sobie plecak i może chodzić na dwóch nogach z prędkością do 6 km/h (3,7 mph) w sposób przypominający ludzką lokomocję. ASIMO jest jedynym na świecie humanoidalnym robotem, będącym w stanie wejść się i zejść samodzielnie po schodach. Jednakże, wszelkie ludzkie ruchy, takie jak wchodzenie po schodach, są dla maszyny trudne do naśladowania. Obserwacja ASIMO wykazała, że robot często potyka się o schody. Robot ASIMO, jako projekt R&D, jest przykładem możliwości stworzenia robota, który idzie, tańce i nawiguje kroki. W roku 2010 Honda opracowała maszynę zdolną do odczytu fal mózgowych użytkownika, by za pośrednictwem tej formy komunikowania poruszać ASIMO. System wykorzystuje kask pokryty elektroencefalografami i czujnikami spektroskopii w bliskiej podczerwieni, które monitorują elektryczne fale mózgowe i kontrolują mózgowy przepływ krwi – które to sygnały zmieniają się nieznacznie w trakcie procesu myślowego człowieka. Użytkownik myśli o jednym z określonej liczby gestów znanych robotowi, który następnie wykonuje te gesty dzięki wyposażeniu do w interfejs mózgowy.


Samoloty.


Honda jest również pionierem nowych technologii lotniczych w HA-420 HondaJet, produkowanych przez spółkę zależną Honda Aircraft Company. Spółka umożliwia nowy poziom zmniejszenia oporu, zwiększenie aerodynamiki zużycia paliwa i – tym samym –zmniejszenie kosztów operacyjnych.


Ogniwa słoneczne.


Spółka zajmuje się także wytwarzaniem ogniw słonecznych Hondy, nazwanych Honda Soltec. Siedziba znajduje się w Kikuchi-gun, Kumamoto. Prezesem i dyrektorem generalnym jest Akio Kazus. Produkcja ogniw słonecznych cienkowarstwowych i ich sprzedaż do użytku publicznego i przemysłowego rozpoczęła w całej Japonii w dniu 24 października 2008 roku. Sprzedaż ogniw słonecznych do użytku prywatnego istniała nieco wcześniej, bo już od października 2007 roku. Pod koniec października 2013 Honda ogłosiła, że Honda Soltec zakończy prowadzenie działalności gospodarczej wiosną 2014 roku (z wyjątkiem wsparcia dla już istniejących klientów), a spółka zależna będzie rozwiązana.


Rowery górskie.


Honda zbudowała również rower wyścigowy, znany jako Honda RN-01. Jego sprzedaży nie jest to jednak dostępna dla wiadomości publicznej. Rower posiada skrzynię biegów, która zastępuje standardowy system przerzutek, który można znaleźć na większości rowerów. Do wdrażania swojego projektu Honda zatrudniła kilka osób, między innymi Grega Minnaara. Zespół znany jest jako zespół Krzyża „G” Honda.


ATV.

Firma Honda buduje również pojazdy terenowe (ATV). Są to modele nazwane: 450R, 400ex, 300ex oraz 250r.


Sporty motorowe.


Honda była aktywnym uczestnikiem w sportach motorowych, takich jak Motorcycle Gra

nd Prix, World Superbike i wiele innych.


Samochody w sportach motorowych.


Honda weszła do Formuły 1 jako konstruktor po raz pierwszy w sezonie w 1964 roku, zdobywając Grand Prix Niemiec z Ronnie Bucknumem za kierownicą. W roku 1965 do zespołu dołączył Richie Ginther, który zdobył pierwszy punkt dla Hondy w Grand Prix Belgii oraz zwycięstwo Hondy w Grand Prix Meksyku. W 1967 roku nastąpiło kolejne zwycięstwo firmy w Grand Prix Włoch z Johnem Surteesem jako kierowcą. W 1968 roku Jo Schlesser zginął w pojeździe Honda RA302 podczas Grand Prix Francji. Ta tragedia, w połączeniu z trudnościami handlowymi spółki w sprzedaży samochodów na terenie Stanach Zjednoczonych, skłoniły Hondę do wycofania się ze wszystkich międzynarodowych sportów motorowych jeszcze w tym samym roku.


Po roku wprowadzania innowacji i udoskonaleń w 1965 roku, Honda zdominowała w sezonie 1966 francuskie mistrzostwa Formuły II za sprawą kierowców: Jacka Brabhama i Dennyego Hulme’a. W 1980 roku Honda powróciła do F2, dostarczając silników do zespołu RAlt Ron Tauranac. Tauranac zaprojektował dzięki temu samochody Brabham. Występy Hondy w zawodach były ponownie bardzo udane. Firma postawiła na rozwój silników produkowanych przez Johna Judda: wersji turbo „Brabham-Honda”, przeznaczonych do stosowania w wyścigach IndyCar. Udało się jednak zwyciężyć tylko jeden wyścig, w 1988 roku, za sprawą Bobbyego Rahala w Pocono.


Honda powróciła do Formuły I w roku 1983. Początkowo dokonała tego z innym partnerem z czasów Formuły II, zespołem Spirit. Pod koniec lat osiemdziesiątych i na początku dziewięćdziesiątych, samochody Honda wygrały sześć kolejnych Mistrzostw Formuły w kategorii konstruktorów. Williams zdobył koronę F1 w 1986 roku i 1987. Honda ponownie rozszerzała współpracę z nowymi partnerami od 1988 roku. Zespół McLarena zdobył tytuy mistrzowskie w latach: 1988, 1989, 1990 i 1991. Honda wycofała się z Formuły pod koniec 1992 roku, choć powiązane z nią przedsiębiorstwo Mugen-Honda kontynuowało swoją obecność w zawodach aż do końca 1999 roku, wygrywając cztery wyścigi z Ligierem.


Jordan Grand Prix.


Honda zadebiutowała w CART IndyCar World Series jako dostawca w 1994 roku. Silniki początkowo były daleko z tyłu za konkurencją, ale po przejściu procesu rozwoju, firma dostarczyła wyposażenia dla sześciu kolejnych zwycięskich kierowców. W 2003 roku Honda skupiła swój wysiłek na konkursie IRL IndyCar Series. W 2004 roku w wyścigu IndyCar Series zdecydowanie dominowały samochody napędzane silnikami Hondy, wygrywając 14 z 16 wyścigów IndyCar, w tym edycję Indianapolis 500. Spółka uzyskała zwycięski tytuł IndyCar Series w kategorii kierowców i producentów oraz tytuł mistrzowski Rookie of the Year. W 2006 roku Honda stała się wyłącznym dostawcą silników dla IndyCar Series, w tym do edycji Indianapolis 500. W Indianapolis 500 w 2006 roku, w pierwszej edycji Indianapolis 500 w historii, wyścig odbył się bez żadnych problemów ze strony silnika.


W trakcie 1998 roku Honda rozważała powrót do Formuły I z własną drużyną. Projekt został jednak przerwany po śmierci dyrektora technicznego, Harveya Postlethwaite. Honda zamiast tego wróciła jako oficjalny dostawca silników do British American Racing (BAR) i do serii Jordan Grand Prix. Honda kupiła udziały w zespole BAR w 2004 roku. Następnie zakupiła wspomnianą drużynę pod koniec 2005 roku, ponownie stając się konstruktorem, po raz pierwszy od 1960 roku. Honda wygrała Grand Prix Węgier w roku 2006 z kierowcą Jensonem Buttonem.


W dniu 5 grudnia 2008 roku ogłoszono, że Honda będzie rezygnować z uczestnictwa w Formule I ze skutkiem natychmiastowym z powodu światowego kryzysu gospodarczego w 2008 roku. Zespół został sprzedany dawnemu szefowi zespołu, Rossowi Brawnowi, i został przemianowany na „Brawn GP”, a następnie przyjął nazwę „Mercedes”. Honda stała się natomiast oficjalnym zespołem, pracującym w British Touring Car Championship w 2010 roku.


16 maja 2013 roku Honda przekazała do informacji publicznej oficjalne ogłoszenie, że będzie ponownie startować w wyścigach Formuły I w 2015 roku jako dostawca silników dla zespołu McLaren.


Motocykle.


Spółka Honda Racing Corporation (KPC) powstała w 1982 roku. Firma łączy swój udział w wyścigach motocyklowych na całym świecie wraz z rozwojem coraz to nowszych maszyn wyścigowych. Jego działalność w wyścigach jest ważnym źródłem dla tworzenia nowych technologii, stosowanych ciągle w trakcie rozwoju motocykli Honda. HRC przyczynia się również do rozwoju sportów motocyklowych. Odbywa się to poprzez szereg działań, które obejmują między innymi: produkcję i sprzedaż motocykli wyścigowych, wsparcie dla zespołów satelitarnych i programów edukacyjnych. Soichiro Honda, jako kierowca wyścigowy, nie mógł pozostać poza tematyką sportów motorowych. W 1959 roku, pięć motocykli marki Honda weszło do wyścigu Isle of Man TT, najbardziej prestiżowego wyścigu motocyklowego na świecie. Choć pojazdy zawsze miały potężne silniki, aż do roku 1961 trwało dostrajanie przez Hondę ich podwozi tak, by były wystarczająco dobre. Efektem jest zdobycie przez Mike Hailwood swojego pierwszego zwycięstwa w Grand Prix w klasach 125 i 250 ccm. Hailwood wygrał później swoje pierwsze Senior TT w latach 1966 i 1967. Motocykle Honda znane były z ich „eleganckiego i stylowego wzornictwa” oraz egzotycznych konfiguracji silnika (mającego takie parametry, jak 5 cylindrów, 22 000 obrotów na minutę, 125 cc oraz 6 cylindrów, 250 cc i 297 cc. W 1979 roku Honda powróciła do Grand Prix wyścigów motocyklowych ze swoim czterosuwowym NR500. Zasady FIM ograniczały budowę silnika do czterech cylindrów, więc – aby zapewnić wystarczającą powierzchnię dla konkurowania z dominującymi zawodnikami dwusuwowymi – NR500 miał nieokrągłe, torowe cylindry, a każdy z nich posiadał 8 zaworów i dwa korbowody. Niestety, Honda próbowała osiągnąć zbyt wiele w jednym czasie i eksperyment nie powiódł się. W sezonie 1982 Honda zadebiutowała swoim pierwszym dwusuwowym rowerem wyścigowym, nazwanym NS500. W 1983 roku Honda zdobyła swoje pierwsze Grand Prix World Championship w zakresie pojemności 500 ml z Freddim Spencerem. Od tego czasu Honda stała się dominującą marką w wyścigach motocyklowych i rozmaitych seriach Grand Prix, zdobywając mnóstwo najwyższych tytułów (z zawodnikami takimi, jak Mick Doohan i Valentino Rossi). Honda uzyskała ponadto sześć mistrzostw świata w Motocross World Championship. W Mistrzostwach Świata Enduro Honda zdobyła osiem tytułów, ostatnio wywalczonych przez Stefana Merrimana w 2003 roku i Mika Ahola w latach 2007-2010. Honda uzyskała również trzy mistrzostwa dzięki belgijskiemu zawodnikowi Eddy Lejeune.


Pojazdy elektryczne i paliwa alternatywne.


Sprężony gaz ziemny.


Honda Civic GX jest pojazdem z wybudowanym systemem gazu (NGV), dostępnym w sprzedaży w niektórych częściach Stanów Zjednoczonych. Honda Civic GX raz pierwszy pojawiła się w 1998 roku jako fabrycznie zmodyfikowana wersja Civic LX, która została zaprojektowana jako napędzana wyłącznie sprężonym gazem ziemnym. Samochód wygląda i jeździ jak współczesny jej model Honda Civic LX, ale nie działa na benzynie. W 2001 roku Honda Civic GX została oceniona przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (EPA) jako zapewniający najczystsze spalanie silnik spalinowy na świecie. Pierwotnie była wprowadzona jedynie do salonu Los Angeles. W 2005 roku Honda rozpoczęła jednak oferowanie wersji GX bezpośrednio do odbiorców za pośrednictwem sztabu specjalnie wyszkolonych sprzedawców, certyfikowanych specjalnie do obsługi GX. Wcześniej do zakupu nowego modelu Civic GX były uprawnione tylko duże floty. W 2006 roku Civic GX został wydany w Nowym Jorku – był to już drugi stan, w którym samochód mógł kupić niezależny konsument.


Elastyczny system paliwa.


Brazylijska spółka zależna Hondy uruchomiła wersje z elastycznym paliwem dla modeli Honda Civic i Honda Fit pod koniec 2006 roku. Modele te można uruchomić na dowolnej mieszance uwodnionego etanolu (E100) i benzyny E20-E25. Początkowo, w celu sprawdzenia preferencji rynku, koncern postanowił wyprodukować ograniczoną ilość pojazdów z silnikami flex-fuel. Również ceny sprzedaży dla wersji flex-fuel był wyższe od odpowiadających im wersji benzynowych (około 1000 amerykańskich więcej za Civic i 650 dolarów amerykańskich więcej za Fit), pomimo tego, że wszystkie inne wersje flex-fuel pojazdów sprzedawanych w Brazylii miały takie same ceny, jak ich wersje benzynowe. W lipcu 2009 roku Honda uruchomiła na rynku brazylijskim swój trzeci samochód z omawianym systemem paliwa, nazwany Honda City.


W ciągu dwóch ostatnich miesięcy 2006 roku, oba modele flex-fuel sprzedane zostały w ilości 2427 sztuk (przy równoczesnej sprzedaży ponad 8 546 jednostek benzynowych). W 2007 roku sprzedano już 41 990 samochodów z systemem flex-fuel, a poziom 93 361 osiągnięto w 2008 roku. Ze względu na tak ogromny sukces wersji flex, na początku 2009 roku 100% samochodów Hondy na rynku brazylijskim jest teraz produkowane z elastycznym systemem paliwa, a tylko niewielki odsetek stanowią wersji benzynowych. Pojazdy montowane Brazylii przeznaczone są głównie na eksport.


W marcu 2009 roku Honda rozpoczęła wdrażanie na rynek brazylijski swojego pierwszego motocykla z systemem flex-fuel. Był to pierwszy taki projekt na świecie. Pojazdy produkowane były przez brazylijską spółkę zależną Moto Honda da Amazonia. Model CG 150 Titan Mix jest obecnie sprzedawany za cenę około 2,7 tysięcy dolarów amerykańskich.


Hybrydowy pojazd elektryczny.


Pod koniec 1999 roku, Honda uruchomiła produkcję pierwszego komercyjnego hybrydowego samochodu elektrycznego, sprzedawanego na rynku amerykańskim. Model nazwano Honda Insight. Pojawił się on zaledwie miesiąc przed wprowadzeniem do obiegu Toyoty Prius, i początkowo sprzedawany był za kwotę 20 000 USD. Pierwsza generacja Insight była produkowana od 2000 do 2006 roku i miała zużycie paliwa równe 3,4 l/100 km, (84 mpg-imp). EPA oceniła, że wśród samochodów będących ówcześnie w masowej produkcji, model Insight miał najbardziej efektywne i ekologiczne zużycia paliwa. Łączna sprzedaż globalna wersji Insight wyniosła jednak w pierwszym roku tylko około 18 000 jednostek. Łączne globalna sprzedaż hybrydy osiągnęła poziom 100 000 sztuk w roku 2005 oraz 200 tysięcy pojazdów w roku 2007.


Honda wprowadziła drugą generację Insight w Japonii w lutym 2009 roku i wydawała go na innych rynkach do roku 2009. Na rynku amerykańskim model pojawił się w kwietniu 2009 roku. Wyceniony na 19 800 USD pięciodrzwiowy hatchback był najtańszym pojazdem hybrydowym, dostępny w USA.


Od 2002 roku Honda sprzedaje model Civic Hybrid (wersję z 2003) również na rynku amerykańskim. Następnie pojawiła się także Honda Accord Hybrid, oferowana klientom w latach 2005-2007. Sprzedaż Hondy CR-Z rozpoczęła się w Japonia w lutym 2010 roku, a model stał się trzecim hybrydowym samochodem elektrycznym Hondy na rynku. W lutym 2011 roku Honda wyprodukowała w Japonii około 200 000 hybryd. Sprzedaż wersji Fit Hybrid rozpoczęła się w Japonii w październiku 2010 roku. Wersja europejska, zwana Honda Jazz Hybrid, została wydana na początku 2011 roku. W roku 2011 Honda uruchomiła sprzedaż trzech modeli hybrydowych, dostępnych tylko w Japonii: Fit Shuttle Hybrid, Freed Freed Spike Hybrid oraz Hybrid.


Łączna sprzedaż globalna hybrydowych wersji Hondy osiągnęła poziom etap miliona jednostek na koniec września 2012. Było to 12 lat i 11 miesięcy od sprzedaży pierwszej generacji Insight, która rozpoczęła się w Japonii w listopadzie 1999 roku. W 2013 roku na całym świecie sprzedano łącznie 187 851 hybryd, a 158 696 hybryd znalazło nabywców w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2014 roku. W czerwcu 2014 roku Honda sprzedała ponad 1 350 000 hybryd na całym świecie.


Wodorowe ogniwa paliwowe.


W zakładzie firmowym Takanezawa (w Japonii) w dniu 16 czerwca 2008 roku firma Honda Motors wyprodukowała pierwszą wersję modelu FCX Clarity – pojazdu hybrydowyego, wykorzystującego technologię wodorowych ogniw paliwowych. Jako jeszcze bardziej skuteczny, wspomniany pojazd hybrydowy został wyposażony w technologię gazowo-elektryczną. FCX Clarity wykorzystuje połączenie wodoru i tlenu (ze zwykłego powietrza) do wytwarzania energii elektrycznej za pomocą silnika elektrycznego. W lipcu 2014 Honda ogłosiła zakończenie produkcji Honda FCX Clarity w roku modelowym 2015.


Sam pojazd nie emituje żadnych zanieczyszczeń, a produktem ubocznym wytwarzania energii są tylko ciepła i woda. FCX Clarity ma również przewagę nad hybrydami gazowo-elektrycznymi w tym, że nie korzysta z żadnego silnika spalinowego. Podobnie ja hybryda gazowo-elektryczna, pojazd używa baterii litowo-jonowej w celu wspomożenia komórki paliwowej podczas przyspieszania i w celu uchwycenia energii poprzez hamowanie regeneracyjne (dzięki czemu zmniejsza się zużycie paliwa). Problemem jest jednak brak w krajach rozwiniętych odpowiedniej ilości stacji napełniania wodorem, aby można było utrzymać początkową wielkość produkcji. Jedynym rynkiem amerykańskim z w miarę rozwiniętą infrastrukturą tankowania takich pojazdów jest tylko Kalifornia (choć liczba samych stacji nadal jest mocno ograniczona). Budowanie więcej ilości stacji jest bardzo kosztowne. California Air Resources Board (CARB) przyznało 6,8 milionów dolarów na wybudowanie czterech stacje paliw H2, z których każda kosztowała jeden milion siedemset tysięcy USD.


Wersje plug-in pojazdów elektrycznych.


Całkowicie elektryczny pojazd Honda EV Plus został wprowadzony w 1997 roku w wyniku mandatu Low Emission Vehicle Carb i był dostępny tylko w ofercie leasingowej w Kalifornii. EV Plus to pierwszy pojazd elektryczny z akumulatorem akumulatorem kwasowo-ołowiowym. EV Plus osiągał całkowity zakres 160 km. W USA zostało sprzedanych około 276 jednostek, a produkcja zakończyła się w 1999 roku.


Wszystkie elektryczne pojazdy Honda Fit EV zostały wprowadzone w 2012 roku i miały zasięg 82 mil (132 km). Całkowicie elektryczny samochód został uruchomiony w USA do klientów detalicznych w lipcu 2012. Jego dostępność początkowo była ograniczona do regionu Kalifornii i Oregonu. Wytwarzanie było początkowo ograniczone do 1100 sztuk w ciągu pierwszych trzech lat. We wrześniu 2014 roku zostało wypuszczone w USA w sumie 1007 jednostek. Model Fit EV został wydany w Japonii w formie leasingu dla klientów korporacyjnych. W sierpniu 2012 roku dostępność pojazdu na rynku japońskim była ograniczona do 200 sztuk (przez okres pierwszych dwóch lat). W lipcu 2014 roku Honda ogłosiła zakończenie produkcji Fit EV w roku modelowym 2015.


Honda Accord Plug-in Hybrid została wprowadzona w 2013 roku i posiadała zasięg 13 mil (21 km). Sprzedaż w USA zaczęła się w styczniu 2013 roku, a model hybrydowy był dostępny tylko w Kalifornii i Nowym Jorku. Łącznie zostało sprzedanych 835 sztuk pojazdu w USA (we wrześniu 2014 roku). Wersja Accord PHEV została wprowadzona także w Japonii (w czerwcu 2013 roku) i była dostępna w ofercie leasingowej, skierowanej przede wszystkim do firm i oddziałów rządowych.


Począwszy od 1978 roku, Honda postanowiła poddać dywersyfikacji swoje kanały dystrybucji oraz sprzedaży w Japonii. Stworzono system Honda Verno, który sprzedawał produkty o wyższej zawartości sprzętu standardowego i mające bardziej sportowy charakter. Powstanie Honda Verno zbiegło się z nowym modelem sportowego samochodu kompaktowego, zwanego Honda Prelude. Później pojawiły się także modele Acura Vigor, Honda Ballade i Honda Quint i zostały dodane do wspomnianej sieci sklepów Honda Verno. Krok ten został podjęty ze względu na konkurencyjnych producentów samochodów japońskich: Toyotę i Nissana.


W ramach postępów w sprzedaży, w 1984 roku Honda stworzyła dwa większe kanały sprzedaży nazwane Honda Clio, a w 1985 roku – Honda Primo. W ramach łańcucha sprzedaży Honda Clio proponowane są produkty, które tradycyjnie związane były z dealerami Hondy sprzed 1978 roku. Honda Clio sprzedawała modele Civic, Today oraz Capa. W sprzedaży dostępne były także inne produkty firmy – takie, jak maszyny rolnicze, kosiarki do trawy, generatory przenośne, sprzęt morski, a także motocykle i skutery (np. Honda Super Cub). Powstała przy tym charakterystyczna stylizacja na przykładzie modeli Honda Primo i Clio – wszystkie dotychczasowe produkty miały tylną tablicę rejestracyjną zainstalowaną w tylnym zderzaku, a produkty Primo i Clio miały tylną tablicę rejestracyjną zamontowaną na pokrywie bagażnika lub tylnych drzwi (w przypadku minivanów). Wraz z upływem czasu sprzedaż zaczęła stopniowo maleć, częściowo z powodu upadku gospodarki japońskiej. Dotychczasowe wzory pojazdów, które były charakterystyczne na przykład dla Hondy Primo, były wówczas sprzedawane na dwóch pozostałych kanałach sprzedaży. Tym samym zapewniono miejsce dla mniejszych pojazdów, które sprzedawały się lepiej w obydwu obwodach handlowych: Honda Verno i Honda Clio. W marcu 2006 roku trzy łańcuchy sprzedaży zostały przerwane, przekazując możliwość sprzedaży pojazdów Hondy wyłącznie do dealerów. Honda nadal jednak sprzedawała swoje oryginalne akcesoria poprzez oddzielną sieć sklepów. Sklep oferował także dostęp do poszczególnych produktów: motocykli, skuterów i samochodów. We współpracy z firmą Keiretsu, partnerem Pioneera, Honda sprzedawała sprzęt audio i urządzenia nawigacyjne, który mogły być zainstalowane w każdym pojeździe sygnowanym logo marki. Nabywcy samochodów używanych byli kierowani do określonej sieci handlowej Honda, która sprzedawała tylko pojazdy używane, zwane Honda Auto Taras.


Wiosną 2012 roku w Japonii otwarto mały, japoński sklep Honda Cars, który był poświęcony sprzedaży samochodów kompaktowych, takich jak Honda Fit, oraz pojazdy kei, takich jak Honda Today.


Wszystkie modele samochodów sprzedawane w Honda Verno: Prelude, Integra, CR-X, Vigor, Saber, Ballada, Quint, Cross, Element, NSX, HR-V, Spike, S2000, CR-V, To, MDX, Rafaga, Capa i Torneo.


Wszystkie modele samochodów sprzedawane w Honda Clio: Accord, Legend, Inspire, Avancier, S-MX, Lagreat, Stepwgn, Elysion, , Oddysey (Int'l), Domani, Concerto, Accord Tourer, Logo, Fit, Insight, To, Mobilio.


Wszystkie modele samochodów sprzedawane w Honda Primo: Civic, Life, Acty, Vamos, Hobio, Ascot, Ascot Innova, Torneo, Civic Ferio, Freed, Mobilio, Orthia, Capa, Today.


Działania międzynarodowe.


W 2003 roku Honda wydała swój spot reklamowy w Wielkiej Brytanii oraz umieściła go w Internecie. Aby przygotować reklamę, inżynierowie Hondy skonstruowali Maszynę Rube Goldberga, wykonaną w całości z części samochodowych zapożyczonych z Hondy Accord. Ku rozczarowaniu inżynierów Hondy, wszystkie części zostały wykonane z dwóch do sześciu modeli przedprodukcyjnych, montowane ręcznie w modelu Accord. Reklama przedstawiała jeden przypadek, który uruchamia łańcuch zdarzeń, zakończony ruchem Hondy Accord, kiedy Garrison Keillor wypowiada slogan: „Czyż nie jest to miłe, kiedy rzeczy po prostu działają?”. W 2004 roku wyprodukowano inną reklamę, a zaraz po tym (w roku 2005) stworzono jej wersję skróconą. W grudniu 2005 roku Honda wydała „The Impossible Dream” – dwuminutowy, panoramiczny spot reklamowy, nakręcony w Nowej Zelandii, Japonii i Argentyny, który ilustruje marzenie założyciela o budowaniu pojazdów z jak najlepszą wydajnością. Śpiewając piosenkę „Impossible Dream”, występujący w reklamie człowiek sięga po kask wyścigowy, opuszcza swoją przyczepę i wsiada na swój Minibike. Reklama wpłynęła na popularność wielu pojazdów Hondy: motocykli, potem samochodów, a następnie motorówek, ponieważ wszystkich z tych pojazdów próbował po kolei główny bohater spotu. Garrison Keillor mówi: „Nie mogłem urządzić się lepiej”, które to słowa są jednocześnie ostatnią frazą wykorzystanej w reklamie piosenki. Piosenka ta pochodzi z musicalu „Człowiek” z roku 1960 z La Manchy, w którym była wykonywana przez Andy’ego Williamsa.


W 2006 roku Honda wydała swoją kolejną reklamę. Premiera odbyła się w Wielkiej Brytanii oraz w Internecie. W spocie brał udział miał 60-osobowy chór, który naśladował odgłosy samochodów, jakie są widoczne na filmie w postaci Hondy Civic. W połowie roku 2000 w Stanach Zjednoczonych, w momencie zamknięcia sprzedaży w roku bieżącym, ale jeszcze przed rozpoczęciem nowego roku modelowego, reklama Hondy miała charakter animowany, znany po prostu jako Mr. Opportunity, jak wyraził się Rob Paulsen. Mężczyzna mówił także o różnych ofertach proponowanych przez Hondę. Jego reklamowa wypowiedź zakończyła się zwrotem „Jestem pana szansą”. Następnie postać „pukała” w ekran telewizora.


Inne reklamy międzynarodowej wersji hatchback Hondy Jazz, są parodiami znanych obrazów popkultury, takich jak Tetris i Thomas The Tank Engine. Pod koniec 2006 roku Honda opublikowała reklamę z wykorzystaniem robota ASIMO, patrzącego na eksponaty w muzeum z niemal dziecięcym zdumieniem (robot rozkładał ramiona, machał powitanie, etc.). Garrison Keillor wypowiadał się w tym spocie w sprawie postępów działań firmy. Spot kończył się mottem: „Więcej do przodu proszę”.


Honda sponsorowała również reklamę Formuły I (na sezon 2007) w telewizji ITV z Wielkiej Brytanii. Jednak zarząd spółki ogłosił, że działania te nie będą kontynuowane w 2008 roku ze względu na wymagane przez ITV zbyt wysokie ceny sponsoringu.

W maju 2007 roku firma skupiła się na promowaniu swoich mocnych stron w wyścigach samochodowych oraz na korzystaniu z odznaki Red H – symbolu tego, co jest określane jako „Hondamentalism”. Kampania ta podkreśla, że inżynierowie Hondy przeszli długie serie badań w celu uzyskania jak największej optymalizacji silnika: czy to w przypadku rowerów, czy też samochodów, łodzi motorowych, a nawet kosiarek. Honda opublikowała w tym celu autorską kampanię Hondamentalism. Garrison Keillor mówi w spocie telewizyjnym, że „Jeden z inżynierów powiedział kiedyś, że zbudowanie czegoś wielkiego jest jak kąpiel w miodzie. W tym samym czasie inżynierowie Hondy, ubrani w białe garnitury, chodzą i biegają w stronę rażącego światła i silnych wiatrów. Wreszcie jeden z nich podchodzi do czerwonego światła i wyciąga do niego rękę. Adres internetowy kampanii jest umieszczony na stronie Hondamentalism.


Na początku 2008 roku Honda wydała reklamę określaną jako Playground. Film przedstawiał kwestię odpowiedzialności ekologicznej Hondy, wskazując na hybrydowy silnik, bardziej wydajne panele słoneczne i model FCX Clarity, będący samochodem zasilanym wodorem. 90-sekundowa reklama została rozesłana na szeroką skalę. Wykorzystano w niej Kostkę Rubika oraz 3-wymiarową zagadkę logiczną.


W dniu 29 maja 2008 roku Honda, we współpracy z programem telewizyjnym Channel 4, transmitowała swoje reklamy na żywo. Spoty przedstawiały skoki skoczków spadochronowych z samolotu lecącego nad Hiszpanią, którzy tworzyli litery H, O, N, D i A w powietrzu. Ta reklama jest pierwszą w swoim rodzaju reklamą żywo, obecną w brytyjskiej telewizji. Filmik trwał trzy minuty.


W 2009 roku, amerykański oddział Hondy wydał serial dokumentalny o realizacji niemożliwych marzeń. Serial zawierał zbiór 5-8 minutowych epizodów internetowych, które koncentrowały się na kluczowych elementach filozofii Hondy. Aktualnie dostępne krótkie filmy to następujące części serii: Klucz do sukcesu, Pokonywanie drabiny i Mobility 2088. W serialu grają pracownicy zespołu Hondy oraz aktorzy: Danica Patrick, Christopher Guest, Ben Bova, Chee Pearlman, Joe Johnston i Orson Scott Card. Cała seria filmowa dostępna jest na dreams.honda.com.


Honda mocno reklamowała swoje pojazdy w Australii podczas większości wyścigów samochodowych, była także oficjalnym sponsorem Formuły I FIA w sezonie 2006 na kanale telewizyjnym „10”. W rzeczywistości był to także jedyny producent zaangażowany w sezonu 2006 Indy Racing League. W serii reklam promujących historię wyścigów Hondy, firma zaznaczyła, że jest konstruktorem samochodów, które wygrały 72 Grand Prix Formuły I. Sceptycy oskarżali interpretację historii Hondy raczej liberalnie, mówiąc, że praktycznie wszystkie z 72 zwycięstw zostały osiągnięte przez maszyny napędzane silnikiem Honda, jednak same samochody zostały zaprojektowane i zbudowane przez grupy Lotus F1, Williams F1 i zespoły McLaren F1. Jednak były i obecny personel zespołu McLaren F1 powiedział, że Honda nie tylko przyczyniła się do dostarczania ich pojazdom silników i podwozi, lecz także udostępniała różne narzędzia i części aerodynamiczne oraz wspomagała proces finansowania. Zmarły kierowca F1, Ayrton Senna, stwierdził, że Honda odegrała prawdopodobnie najważniejszą rolę w jego trzech mistrzostwach świata. Kierowca ten miał ogromny szacunek dla założyciela firmy, Japończyka Soichiro Honda, i miał dobre stosunki z Nobuhiko Kawamoto, ówczesnym prezesem Hondy. Senna nazwał kiedyś Hondę „największą firmą na świecie”.


W ramach swojej kampanii marketingowej, Honda została oficjalnym partnerem i sponsorem National Hockey League oraz Anaheim Ducks w NHL, a stadion nazwany został Honda Center. Honda jest również sponsorem turnieju golfowego Honda Classic i jest sponsorem Major League Soccer. Firma prowadzi w USA plebiscyt „Gracz Roku Hondy”, dedykowany najlepszym zawodnikom w piłce nożnej. Nagroda „Honda Sport” przeznaczona jest dla najlepszego sportowca-kobiety w każdej z dwunastu uczelni sportowych w Stanach Zjednoczonych. Jeden z dwunastu laureatów nagrody sportowej Hondy będzie wybrany do otrzymania Pucharu „Honda-Broderick” i otrzyma tytuł „Kobiety-sportowca Roku. Począwszy od sezonu 2014-15, Honda będzie sponsorować także klub La Liga Valencia CF. Piłkarze Valencia CF mają nosić logo samochodów Honda swoich kostiumach.


Honda była sponsorem maratonu w Los Angeles od 2010 roku. W ramach umowy sponsorskiej, trzykrotny zwycięzca LA Marathon ma otrzymać bezpłatny model samochodu Honda Accord. Od 1989 roku Honda przeprowadza turniej quiz dla szkół wyższych i uniwersytetów.